یکسان شدن سوراخ های بینی

یکسان شدن سوراخ های بینی

در جلسه مشاوره برای رینوپلاستی ، بینی از زاوایای نیم رخ ، تمام رخ و پایین و بالا بررسی می شود تا بینی به نحوی تغییر پیدا کند که هارمونی آن با دیگر اجزای صورت حفظ شود البته در برخی از موارد کوچکی  و یا عقب رفتگی چانه ممکن است که ظاهر بینی را بد نشان بدهد که نیاز است فرد از روش های جراحی فک ، جراحی چانه و یا … که توسط جراح پیشنهاد می شود استفاده کند.

از نکات مهمی که در جراحی بینی مد نظر قرار می گیرد ، یکسان شدن سوراخ های بینی است . تقارن و تعادل بخشی به ساختار بینی برای همه جراحان حرفه ای مهم بوده و تمامی زوایای این عضو مد نظر قرار می گیرد . برای ایجاد تعادل و تارن در بینی تنها جراحی و ظرافت جراح کافی نیست بلکه لازم است بیمار در تمامی امور مراقبتی با پزشک همکاری داشته و از ساختار بینی خود تا ماه ها پس از جراحی مراقبت کند . دکتر عیلرضا مفرد جراح بینی ، فک و صورت در خصوص یکسانشدن سوراخ های بینی بعد از عمل نکاتی را ادر اختیار کاربران عزیز قرار می دهند :

یکسان شدن سوراخ های بینی

زاویه های بینی

در طول مدت جراحی ، یک جراح متبحر و متخصص تمامی زوایای بینی را در نظر گرفته و از تمامی جهات فرم ایده آل را حفظ می کند به طوری که از زاویه نیمرخ ، تمام رخ ، سه رخ ، بالا و پایین ، حالت بینی متعادل و متوازن باشد . به این ترتیب پس از جراحی نتیجه دلخواه و چشمنواز حاصل می شود . علاوه بر فرم و ویژگی های ظاهری این عضو ، عملکرد بینی نیز بسیار مهم است تا معابر هوایی و بویایی و اجزای کاربردی از درون آسیبی نبینند . متاسفانه برخی از پزشکان جراح بینی تنها به زاویه نیمرخ یا یکی از زوایا توجه کرده و از بقیه جهات غافل می مانند که این امر ، دلزدگی و نارضایتی بیماران را منجر می شود.

جراحی ترمیم بینی

در بسیاری از موارد ، مراجعینی که خواستار جراحی ترمیم بینی هستند ، از نتیجه کار جراح قبلی ناراضی بوده و می خواهند فرم بینی شان متوازن و هماهنگ شود . خواسته ی یکسان شدن سوراخ های بینی در بین این مراجعان بسیار شایع و متداول است . از این رو در جراحی ثانویه یا جراحی ترمیم بینی ، نقصان ها و ایرادات موجود رفع شده و تعادل و تقارن به بینی بازگردانیده می شود . اگر نیاز به اضافه نمودن بافت غضروفی باشد ، این کار به بهترین نحو صورت می پذیرد و اگر نیاز به برداشت و حفظ اجزایی باشد ، تغییرات لازم اعمال خواهد شد . عزیزانی که با انحراف ، شکستگی ، غیرقرینگی مادرزادی و . . . درگیرند ، طی جراحی بینی می توانند ساختاری مناسب و طبیعی به بینی خود ببخشند . البته تمامی افراد  کمی غیرقرینگی و عدم تقارن در صورت دارند و جزئی و بدن آن امری معمول و عادی است .

انواع ایمپلنت دندان

 انواع ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان با جنس ها و برند های مختلفی در زمینه دندانپزشکی پزشکی وارد بازار شده اند که بنا به ماندگاری آنها و میزان مرغوبیت آنها هزینه ایی متفاوت برای آنها در نظر گرفته می شود

ایمپلنت مدل ریشه ای

این نوع از متداول ترین کاشت ایمپلنت دندان می باشد که برای افراد انجام می شود. نوع ریشه ای شکل در اصطلاح درون استخوانی یا درون ریشه ای نیز گفته می شود. ایمپلنت ریشه ای شکل مانند پیچ ضخیم یا مخروط است از طول و عرض مقاومی برخوردار است. برای رسیدن به نتیجه مطلوب در روش ایمپلنت ریشه ای ،  نیاز به ایجاد عمق  کافی در استخوان برای کاشتن پایه محکم است.

ایمپلنت چارچوب راموس

این نوع را وقتی می توان انجام داد که استخوان فک پایین برای استفاده از ایمپلنت دندان ریشه ای شکل بسیار ضعیف باشد، یا اگر بخواهیم ایمپلنت ساب پریواستیل انجام بدهیم. این مدل دارای چارچوب راموس در گوشه عقب استخوان فک در دهان (یعنی نزدیک دندان های عقل) و نزدیک چانه قرار می گیرد. وقتی  که در آن قسمت  قرار گرفت و بافت اطراف آن بهبود یافت، یک میله فلزی ظریف در اطراف بالای لثه مشاهده خواهد شد. دندان های مصنوعی در ادامه به صورتی ساخته می شوند که متناسب با این میله باشند. این نوع ایمپلنت مناسب استخوان فک های ظریف و ضعیف تر می باشد.

انواع-ایمپلنت-دندان

معروف ترین جنس ایمپلنت دندان کدام است؟

بیشتر ایمپلنت های دندان از فلز با کیفیتی به نام  تیتانیوم ساخته می شوند. این فلز علاوه بر کیفیت بالا با بدن انسان سازگاری مناسبی دارد و می تواند برای این کار بسیار ایده آل باشد. تیتانیوم یک لایه ظریف بر روی سطح خود تولید می کند که از آن در برابر پوسیدگی محافظت می کند. این لایه در برابر اسید، ترکیبات نمک و اکسیژن مقاومت بالا دارد. علاوه بر این تیتانیوم ضد مغناطیسی بوده و هیچ گونه ضرری برای فرد ندارد. اصلی ترین دلیل استفاده از تیتانیوم این است که بدن انسان آن را به عنوان جسم خارجی پس نمی زند. تیتانیوم از سطوح مختلفی تشکیل شده است که شامل اسید H، اسپری پلاسما و پوشش هیدروکسی آپاتیت است. هیدروکسی آپاتیت ماده ای است که استخوان از آن ساخته می شود. این ماده در فرآیندی به نام اتصال زیستی به استخوان جوش می خورد.